| تبليغات | X |
 موندنو سوختنو ساختن همه یادگار عشقه
پست الکترونیک آرشیو مطالب آرشیو مطالب
خرداد 1386
فروردین 1386 اسفند 1385 دی 1385 آذر 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 جستجو
پیوندها
ترانه بارانی
غروب عشق عاشق دلشکسته عشق سیاه فقط خودم فقط خودت دلتنگی های یک مریم عطر شقایق (مریم ) :: قالب ساز :: آمار وبلاگ
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها: RSS
|
عشق
بی تو هرگز eshgh
دلم و شکستی نازنين اما بدون تا آخرين
هر جا باشم داد ميزنم عاشقتم فقط همين اگه باشم توی قفس يا که تو آخرين نفس هر جا باشم داد میزنم عاشقتم همین و ......
|+| نوشته شده توسط pouya در دوشنبه بیست و هشتم خرداد 1386 ساعت 11:54
gerye
اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن اگر خداحافظي در راه است سلام نكن اگر دستي را گرفتي رهايش نكن...
ماهي به آب گفت : تو نميتوني اشكاي منو ببيني , چون من توي آبم... آب جواب داد اما من ميتونم اشكاي تو رو احساس كنم چون تو توي قلب منی |+| نوشته شده توسط pouya در یکشنبه نوزدهم فروردین 1386 ساعت 14:21
ای کاش...
آن که میگوید دوستت دارم خنیاگر غمگینی است که آوازش را از دست داده است ای کاش عشق را زبان سخن بود هزار کاکلی شاد در چشمان توست هزار قناری خاموش در گلوی من عشق را ای کاش زبان سخن بود آنکه میگوید دوستت دارم دل اندوهگین شبی است که مهتابش را می جوید ای کاش عشق را زبان سخن بود هزار آفتاب خندان در خراب توست هزار ستاره گریان در تمنای من عشق را ای کاش زبان سخن بود
|+| نوشته شده توسط pouya در دوشنبه ششم فروردین 1386 ساعت 21:14
gerye
|+| نوشته شده توسط pouya در یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1385 ساعت 14:42
LOVE
دل آدم مثل یه جزیره دور افتاده میمونه اینکه چه کسی برای اولین بار پا به جزیره میزاره مهم نیست مهم آن کسی است که هیچ وقت جزیره را ترک نمیکنه
|+| نوشته شده توسط pouya در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385 ساعت 14:53
هیچ وقت به خودت مغرور
نشو برگها وقتی میریزندکه فکر می کنند طلا شده اند |+| نوشته شده توسط pouya در سه شنبه هفتم آذر 1385 ساعت 14:19
کاش کودک بودم ...
ای کاش کودک بودم ،تا بزرگ ترین شیطنت زندگیم نقاشی روی دیوار بود.
|+| نوشته شده توسط pouya در یکشنبه بیست و نهم مرداد 1385 ساعت 16:43
عشق
رفتی من غریب تنها بی تو مجنونم و رسوا
تو بیا ای نازنینم به تو خو کرده نفسهام فاصله بین من وتو شده اندازه دنیا تو بیا ای نازنینم تو امید بده به فردا |+| نوشته شده توسط pouya در جمعه بیست و هفتم مرداد 1385 ساعت 23:46
عشق
گريزانم از اين مردم که با من به ظاهر همدم و يکرنگ بودند
ولي در باطن از فرط حقارت به دامانم دو صد پيرايه بستند از اين مردم که تا شعرم شنيدند به رويم چون گلي خوشبو شکفتند ولي ان دم که در خلوت نشستند مرا ديوانه اي بدنام گفتند |+| نوشته شده توسط pouya در جمعه سیزدهم مرداد 1385 ساعت 0:54
غروب جمعه
هر جمعه دارم غم با خودم می گم که امروز تو میای اما وقتی غروب می شه دلم می دونه نمیای هر غروب جمعه من با یک سبد یاس پر پر می شینم منتظرت تا تو بیای از سفر تا تو بیای از سفر |+| نوشته شده توسط pouya در سه شنبه سوم مرداد 1385 ساعت 2:42
سرزمین عشق
سازنده ترين كلمه گذشت است ... آن را تمرين كن . پرمعني ترين كلمه " ما " است ... آن را به كار ببر. عميق ترين كلمه "عشق" است ... به آن ارج بنه. بي رحم ترين كلمه "تنفر " است ... از بين ببرش. سركش ترين كلمه" تنفر" است ... با آن بازي نكن. خودخواهانه ترين كلمه " من " است... از آن حذر كن. ناپايدارترين كلمه " خشم" است... آن را فرو ببر
|+| نوشته شده توسط pouya در پنجشنبه بیست و نهم تیر 1385 ساعت 0:13
شهادت سید جواد ذاکری رو تسلیت عرض می کنم
|+| نوشته شده توسط pouya در سه شنبه بیستم تیر 1385 ساعت 1:10
دلم چه گوشه گيره
از وقتيکه تو رفتی .. دلم چه گوشه گيره |+| نوشته شده توسط pouya در سه شنبه ششم تیر 1385 ساعت 2:9
پو یا
عشق بين دو نفر اين نيست كه هر دو زير باران خيس شوند عشق آن است كه يكي چتر شود براي ديگر و ديگري هيچگاه نفهمدكه چرا خيس نشود . |+| نوشته شده توسط pouya در چهارشنبه سی و یکم خرداد 1385 ساعت 0:41
عاقل مباش که غم دیگران خوری دیوانه باش که غمت دیگران خورند گویند مردمان غم دیوانه می خورند دیوانه هم شدیم و غم ما کسی نخورد |+| نوشته شده توسط pouya در دوشنبه پانزدهم خرداد 1385 ساعت 1:19
عشق
نه امروزی نه دیروزی مثه نفس تو هر روزی
|+| نوشته شده توسط pouya در دوشنبه هشتم خرداد 1385 ساعت 0:57
انتظار
زندگی زیباست نه به زیبایی حقیقت
حقیقت تلخ است نه به تلخی انتظار انتظار سخت است نه به سختی جدایی.
|+| نوشته شده توسط pouya در جمعه بیست و نهم اردیبهشت 1385 ساعت 13:46
با زبانه بی زبانی میگم شادی دوستت دارم
عـــشق یـــعنی مهــر بـی چــون و چـرا ........ عـــشق یـــعنی کــــوشــش بـــی ادعـــــا عـــشق یـــعنی مهــر بـی امـــــا ، اگـــر ........ عـــشق یـــعنی رفــــتـنِ بـــا پـــایِ ســـر عـــشق یـــعنی دل تـپـیدن بـــهـر دوست ........ عـــشق یـــعنی جــان مـن قربــان اوست عـــشق یـــعنی خـــواندن از چشمـان او ........ حـــرف هـــای دل، بــــدون گـــفـــتـــگـو عـــشق یـــعنی عــــاشق بـــی زحــمـتی ........ عـــشق یـــعنی بـــوســـه ی بــی شهوتی عـــشق، یـــــارِ مــهــــربــــان زنــــدگی ........ بـــــادبـــــان و نـــــردبـــــــان زنــــدگـــی عـــشق یـــعنی دشــت گلکــــاری شـــده ........ در کـــــویـــری چشمه ای جــــاری شـده یـــک شقایــق در میـــــان دشتِ خـــــار ........ بـــاور امــکان بــــا یــــک گــــل بهـــــار در خــــــزانی بـــرگــریز و زرد و سخت ........ عـــشق، تــــابِ آخـــرین بــــرگ درخــت عـــشق یـــعنی روح را آراســـــــتــــن ........ بـــی شـمـــار افــتـــادن و بـــرخـــاسـتـن عـــشق یـــعنی زشـــتیِ زیـــبـــــا شـــده ........ عـــشق یـــعنی گــــنگی گـــــویــــا شـــده عـــشق یـــعنی مهـــربــــانی در عــــمـل ........ خــلــق کـــیــفـــیــت بـــه کـــنـدوی عسل عـــشق یـــعنی گُـل بـه جــای خــار باش ........ پـــــل بــــه جــــای ایـن همه دیـوار باش عـــشق یـــعنی یـــک نــــگـاه آشـــنـــــا ........ دیــــدن افـــــتـــادگــــان زیــــــــر پـــــــــا زیــــر لــــب بــــا خـــود تـــرنـــم داشتن ........ بــــر لـــب غــــمگــین تــبــسم کــــاشـتن عـــشق، آزادی ، رهــــــایی ، ایــــمــنی ........ عـــشق، زیـبــایـی ، زلا لـــی ، روشـــنی عـــشق یـــعنی تُــنـــگ بـی مـــاهی شده ........ عـــشق یـــعنی مــــــاهــی راهــی شــــده عـــشق یـــعنی آهــــــــویـــی آرام و رام ........ عـــشق صـــیـــادی بـــــدون تــیـــر و دام عـــشق یـــعنی بـــرگ روی ســـاقـــه ها ........ عـــشق یعنی گُــــل بــــه روی شــاخه ها عـــشق یـــعنی از بــــدی هــــا اجتـنــاب ........ بــــردن پـــــــروانـــه از لـای کــــتــــــاب در میـــان ایــــن همه غـــوغـــا و شــــر ........ عـــشق یـــعنی کــــاهـــش رنـــــج بشــر ای تـــوانــــا، نـــاتـــوانِ عشـــق بــــاش ........ پـهــلـــوانــــا، پــهــلـوانِ عـــشق بــــاش ای دلاور، دل بـــدســــت آورده بـــــــاش ........ در دلِ آزرده مـــنـــزل کـــــــرده بــــــاش عـــشق یـــعنی تــشـنه ای خـــود نیز اگر ........ واگـــذاری آب را بــــر تــــشـــنــه تــــــر عـــشق یـــعنی ســـاقی کــــوثـــر شــــدن ........ بـــی پــر و بـی پـیــکر و بی ســـر شـدن عـــشق یـــعنی خـــــدمـــت بــــی مــنــتی ........ عـــشق یـــعنی طــــاعـــت بــــی جــنــتی گــــاه بــــــر بـــی احـتـرامــی، احــتـــرام ........ بخشش و مـــردی بـــه جــــای انــتــقــام عـــشق را دیـــدی، خــودت را خــاک کن ........ ســیـنه ات را در حضورش چــــاک کـــن عـــشق یـــعنی مشکـــلـــی آســــان کنــی ........ دردی از درمــــانــده ای درمــــان کـــنی عـــشق یـــعنی خــویشــتن را گــــم کنــی ........ عـــشق یـــعنی خـــویـش را گــندم کـــنی عـــشق یـــعنی نـان ده و از دیـــن مپرس ........ در مقـــــام بــخــشش، از آئــین مپـــرس هــــر کسی او را خـــدایـــش جـــــان دهد ........ آدمـــی بــــایــــد کـــه او را نـــــان دهــد در تـــنور عــــاشـــقـــی ســــردی مـــکن ........ در مــــقــام عـــشق، نــــامـــردی مـــکن لاف مــــردی مـیزنی، مــــردانــه بـــــاش ........ در مســـیر عــــاشـــقی افسانـــه بـــــاش دیـــــن نـــداری، مــردمــی آزاده بـــــاش ........ هـــرچـــه بـــالا مــیــروی افــتـاده بـــاش در پنــــاه دیــــــن، دکـــانـــداری مـــکـــن ........ چـــون بــه خـلوت می روی کـاری مکن عـــشق یـــعنی ظــــاهـــر بــاطـــن نــمـــا ........ بـــــاطـــنی آکـــنــده از نــــــور خـــــــــدا عـــشق یـــعنی عــــارف بـــی خـــرقه ای ........ عـــشق یـــعنی بـــنــده بـــی فـــرقـــه ای عـــشق یـــعنی آنــچــنـــان در نــیــسـتــی ........ تــــا کـــــه مـعـــشـوقــــت نــدانـد کیستی عـــشق یـــعنی ذهـــن زیــبـــــا آفـــریـــن ........ آســــمـــانـــی کـــــــردنِ روی زمــــیــــن عـــشق گــوید مست شـــو گــــر عـــاقـلی ........ از شــــراب غــــیـــر انـــگـــوری ولــــی هــــر کــــه بـــا عشق آشنا شد مست شد ........ وارد یــــک راه بـــی بــن بـــســـت شـــد کــــاش در جــــامم شـــــراب عشق بــــاد ........ خــــانه جـــــانم خــــــراب عـــشق بـــــاد هــــر کجـــا عشـــق آیـــد و ساکـــن شود ........ هـــر چـــه نـــا ممکن بــود ممکن شــود در جـهان هــر کــارِ خوب و ماندنی است ........ رد پــــای عـــشق در او دیــــدنــی اســت شعـــرهــــای خـــــوبِ دیـــــوان جهــــان ........ شرح عـــشق است و ســرود عـــاشقــان «سالک» آری، عشق رمزی در دل است ........ شرح و وصف عشق، کاری مشکل است عشـــق یعنــــی شــــور هستی در کــــلام ........ عـــشق یـــعنی شـــعـــر، مستی، والسلام |+| نوشته شده توسط pouya در شنبه شانزدهم اردیبهشت 1385 ساعت 21:41
اینا دیگه چقدر خجالتی اند
|+| نوشته شده توسط pouya در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1385 ساعت 17:55
چقدر عجیب
چقدر عجيب كه:
- تا وقتي مريض نشي كسي برات گل نمياره - تا فرياد نزني كسي به طرفت بر نمي گرده - تا گريه نكني كسي نوازشت نمي كنه - تا قصد رفتن نكني كسي به ديدنت نمياد ... و تا نميري كسي تو رو نمي بخشه. |+| نوشته شده توسط pouya در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1385 ساعت 14:33
بوسه
بوسه يعني وصل شيرين دو لب
|+| نوشته شده توسط pouya در یکشنبه سوم اردیبهشت 1385 ساعت 14:45
دل
ما نمي تونيم به دلمون ياد بديم كه نشكنه ولي ميتونيم به دلمون ياد بديم كه اگه شكست لبه هاي تيزش دست اوني رو كه شكستش نبره !|+| نوشته شده توسط pouya در چهارشنبه سی ام فروردین 1385 ساعت 15:0
با شروع امروز با هر کس که ملاقات می کنی چنان رفتار کن که گویی تا نیمه شب بیشتر زنده نیست . به انها محبت توجه و مهربانی را نثار کن و این کار را بدون هیچ چشم داشت انجام بده . زندگی تو به بهترین نحو تغییر می یابد . |+| نوشته شده توسط pouya در چهارشنبه سی ام فروردین 1385 ساعت 14:58
عشق یعنی
اسپانيايي ها ميگن : عشق ساكت است اما اگر حرف بزند از هر صدايي بلندتر است ." ايتاليايي ها ميگن:"عشق يعني ترس از دست دادن تو !" ايراني ها ميگن :"عشق سوء تفاهمي است بين دو احمق كه با يك ببخشيد تمام ميشود ............!
|+| نوشته شده توسط pouya در سه شنبه بیست و نهم فروردین 1385 ساعت 0:43
چه هوای غریبی است، می خواهم فریاد بزنم،شاید افتاب صدایم را بشنود! حال ای افتاب سوزان کجایی که ببینی چگونه موج سرما سرزمینت را به یغما برده! دیگر از سرزمین افتاب خبری نیست دیگر از گرمای سوزانش اثری نیست. دیگر از روشنایی بی همتایش شرری نیست. امروز فقط سپیدی برف ویخ است که حکم می راند بر این سرزمین! می خواستم گریه کنم که شاید اشکهایم مرا تسکین دهد اما افسوس اشکهایم یخ زده است ...... می خواستم با خون خود به سرما درس عشق وگرما بچشانم ولی صد افسوس که خون هم در رگهایم لخته شده ...... نمی دانم چه کنم یاد ان روزها ازارم می دهد، تحمل این روزها هم همچنین،بی شک یک راه بیشتر نمانده،این راه هم نابودم می کند، این راهی که هیچ تمایلی ندارم حتی به ان فکر کنم ! راهی که باید تمام علایقم،تمام امیدم،تمام وجودم را زیر پای حسرت مدفون کنم چه روزگار غریبی است... هر گاه گريه ميکنم تو را در اشکهايم می بينم اشکهايم را پاک ميکنم تا کسی تو را نبيند.....
|+| نوشته شده توسط pouya در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385 ساعت 18:12
عشق
|+| نوشته شده توسط pouya در پنجشنبه بیست و چهارم فروردین 1385 ساعت 18:5
|
||||||
